Joep, 17 april 2007
Kenia Mombasa

Waar waren we gebleven?

Hi, terug in de stad na ‘t bezichtigen van de zuidkust en eilandje Wasini. Liggend op bedje en wetende dat het nog maar een weekje of twee duurt voordat ik jullie weer in de oogjes kan kijken.

Waar moet ik beginnen want er is ondertussen een enorm gat geslagen in de berichtgeving van activiteiten. In vogelvlucht zal ik proberen op de juiste tak te landen.

Na vertrek in het weeshuis ben ik naar Mombasa city verhuisd en heb ik een kamertje met een andere vrijwilligster Dodo, dame van midden 50 uit Aken geboekt. We hadden een lekker armzalig kamertje, maar voldoende om de dagen door te brengen. De eerste avond in bedje moest ik er toch echt ff uit om wat vulling tussen mijn lichaam en de veren in het matras te plaatsen. Joepie de gespierde spijker is niet bestand tegen veren porrend in zijn lichaam Geen donsveertjes wel te verstaan!
Na het plaatsen van wat extra dekens onder het hoesovertrek kon de nacht beginnen. Dodo snurkt soms een beetje en bij lichte slaap kan je dat nogal eens afleiden. Ik moet bekennen dat het na een paar nachtjes toch went! Dodo is na vertrek van hetzelfde weeshuis een project gestart met een drietal straatjongens en een straatmeid Sarah.

Ze maken muziek en Dodo heeft met de straatgroep een producer gevonden voor het lanceren van de eerste cd. De nummers waren vrijwel allemaal al geschreven door James, de vriend van Sarah en hoofdzanger van de band. Een tweede James en Abel maken de band compleet. Er is nog geen naam bekend maar de komende dagen zal er een ei gelegd dienen te worden over de naam. Een klein detail is dat de band nog uit een “ietsje” extra in de buik van Sarah bestaat. Wonend op de straat, s’s avonds vaak op de vlucht voor de politie die ze slaat of arresteert niet echt een zonnige toekomst.

Dodo heeft besloten twee kamers voor de groep te huren om ze van de straat te krijgen en met wat inspanning en het bezichtigen van meerdere opties hebben ze twee kamers aan de andere kant van de stad weten te bemachtigen. Ze hebben een thuis en zijn zo trots als een pauw met hun nieuwe aanwinst. Nu ze hun huisje hebben, moet de rest nog geregeld worden. Ze repeteren iedere dag een aantal uurtjes met de producer, Dodo is er vrijwel iedere dag bij, de teksten worden geschreven en een buurman van de producer is de Afrikaanse teksten naar Engels aan het vertalen.

We hebben links en rechts wat foto’s gemaakt en Joepie zorgt voor de cover van de CD. Ideaal een laptopje, goed dat ik ’n fotobewerkingsprogramma heb geïnstalleerd! Ik zal ’n cd-tje meenemen en moet bekennen dat sommige nummers leuk klinken.

Kel is zondagmorgen gearriveerd. ’s Ochtends om 5.00u uit de veren om om 6.00u met vervoer op het vliegveld te staan. Gelukt, ze loopt door de douane met een big smile en een traan in haar ogen. De camera legt alles vast . Samen in het hotel aangekomen ligt Dodo nog op bedje maar staat even op om Kel te verwelkomen. Snel nog ff onder de wol want het is nog steeds voor zevenen. Die middag hebben we de groep bezocht en hun huisje aanschouwd, echt een prettig plekje. Omdat de groep niets heeft, hebben we wat van jullie spulletjes weggegeven! Dodo heeft niet stilgezeten en de groep moet naast het produceren van de cd ook wat werk zien te vinden. Hier in Afrika heb je de meest rare banen. Van het lopen met een handkar tot en met het vervoeren van personen achter op je fiets. Omdat de investeringen bij deze banen gering zijn en ze er een leuk centje mee kunnen verdienen dacht ze dat het een goed plan zou zijn een fiets en een handkar te kopen. Na een paar dagen blijkt dat de groep nu ambities heeft om een ware band te vormen en zich niet op een fiets of handkar door de stad te willen verplaatsen. Zo raar, ze komen van niets en hebben nu al enigszins sterallures. Dit is niet de enige tegenslag want op het moment dat de band een optreden heeft voor de plaatselijke kerkgemeenschap van de producer (want hij is ook pastoor) komt een van de bandleden niet opdagen. Hij had besloten een dagje te gaan voetballen, 1-0 voor Dodo, Abel is uit de band.

Iedere dag kom je meer te weten en begrijp je beter waarom de problemen hier zijn en ook steeds groter worden. Neem het straatbeeld van zwangere vrouwen, als je het mij vraagt heb ik het idee dat 10% van de vrouwen of zwanger is of een kind van minder dan 2 jaar bij zich draagt. Wat de reden is… Mannen zijn trots op baby’s, kort daarna houdt het meestal op. Dus geen anti conceptie (ook al is deze gratis verkrijgbaar). Als de mannen erachter komen dat de vrouwen iets preventiefs gebruiken… dan zwaait er wat en in sommige stammen is het niet alleen de hand of vuist!

Sarah blijkt toch niet zwanger, het is echt een hele lieve en verstandige meid van 20 jaar. Ze weet niet op welke dag ze geboren is maar omdat ze sinds kort eigenlijk een paspoort nodig heeft (door het huren van een kamer) heeft ze een leeftijdsonderzoek moeten ondergaan. Men kijkt naar het gebit en bepaald dan hoe oud iemand is. Ja terug in de tijd reizen kan hier echt! Ze is namelijk 18 jaar in haar paspoort! Het is een goedlachse meid en als je haar zou leren kennen zou je niet verwachten dat ze van de straat komt. Al tikkende komen er nog zo veel meer puntjes boven maar vrijwel onmogelijk deze allemaal uit te werken.

Daarom laat ik het even bij de band en Dodo en ga ik lekker met Kel verder!
Kel en ik hebben een iets luxer hotelletje in de stad geboekt, kosten zijn vrijwel gelijk alleen hebben we hier airco en ik moet bekennen dat het een stuk beter slaapt dan een avondje in een kamer met een ventilator aan de muur of aan het plafond. Deze ventilatoren van Afrikaanse kwaliteit maken meestal ook een bijgeluidje, de lagers liggen eruit maar rondjes kunnen ze nog draaien. Na de eerste nacht in de stad zijn we naar Tiwi, een dorpje ca. 20Km onder Mombasa afgereisd. We hadden hier een leuk huisje aan/ vrijwel op het strand met zeezicht. Niet zo luxe maar de omgeving maakte veel goed. We hebben lekker rustig aan gedaan en genoten van het strand, de zee en zelf een stukje natuur. Het weer sloeg hier ook om en vooral ’s nachts hebben we nu fikse regenbuien, wat niet wil zeggen dat de dagen van regen gevrijwaard blijven. Maar gelukkig is het 30% regen en 70% zonneschijn. Ik ben nog wat gaan snorkelen, we hebben over de branding gelopen en links en rechts een schelpje opgeraapt. De tweede dag hebben we een excursie gehad en naar zeesterren eiland geweest. Er waren in totaal 17 verschillende soorten en als ik goed kan tellen hebben we ze ook alle 17 gezien. De angst van Kel voor vis en ander ongedierte verdwijnt hier als sneeuw voor de zon en warempel, ze pakt zelfs een sterretje op! Terug naar het vaste land maken we gebruik van een traditioneel vissersbootje bestuurd door twee bosjesmannen. De ene schaamde zich behoorlijk omdat de broek welke hij droeg niet meer voorzien was van gulp en of riem… Een touwtje zorgde ervoor dat niet alles te bezichtigen was, echter zat het soms tegen!
Eenmaal aangekomen werd onze gids nog een vis in de hand gedrukt want de heren hadden vandaag een hele goede vangst! Woensdag was een dagje mini safari maar vrijwel een must als je in Afrika bent. We zijn naar Shimba Hills gegaan en daar van de natuur, een leuk watervalletje en de dieren genoten. Het watervalletje was ongeveer 2Km bergafwaarts en met temperaturen tegen de 40 graden is de terugreis best wel pittig… zegt Kel. Boven gekomen leerden we een London’s familietje kennen, ze hadden net twee giraffen en een olifant gezien. De chauffeur aangespoord in de richting van het wild zie ik in de verte een lange nek, geen arrogant persoon. Snel naar de andere kant van ’t gebied en daar stonden twee lange dunne en een ronde stevige met flinke oren op ons te wachten. Nadat ik ze geschoten had met ’t fototoestel zijn we een hapje gaan eten. Bij het restaurantje was een watertje, eerder een moerasje met een hagedissensoort. In de bomen rondom zaten een aantal families apen en voor mij verscheen vanuit het niets een grote roofvogel. Iets later bleek dat deze gelokt was met een stuk brood (van mij wel te verstaan) want ik was op een ander plekje de apen vast aan het leggen. Gelukkig kon ik er nog net een kiekje van nemen… Iets later na het gooien van een ander broodje zelfs nog mooiere plaatjes. Dagje erna hebben we gerelaxed, boekje gelezen en genikst. Daarna zijn we weer naar de stad vertrokken, taxi gepakt en netjes voor de deur afgezet.

Wordt vervolgd maar dan met een andere presentator!

Joepie en Kel

Met HalloBuitenland.be kun je Joep in Kenia echt goedkoop bellen!